Poprzednio w Herosach...
Nie będzie mnie przez chwilę.
To twoja szansa na normalne życie.
- Witam w Nowym Orleanie. - To płatna telewizja?
Micah jest geniuszem przy kabelkach.
Dawaj wszystko, co masz!
Ando, piszę do ciebie z największej przygody mojego życia.
Poznałem najpiękniejszą dziewczynę, jaką widziała Japonia.
Zdejmij...
swoją maskę.
Przykro mi, Ando.
Nie mogę wrócić do domu.
Jeszcze nie.
Nie zdajesz sobie sprawy, jak cenny jesteś dla firmy.
Jesteś teraz częścią rodziny.
- To przekracza moje możliwości. - Dopóki żyję, zadbam o ciebie.
Peter!
To wszystko, co miałeś ze sobą, kiedy cię znaleźliśmy.
Twoje pudełko, twoje życie. Otworzysz je czy co?
Kaito Nakamura - zamordowany, Angela Petrelli - zaatakowana.
To mój tata. Może być zabójcą.
- Znajdę twojego ojca. - Molly, które mieszkanie?
- Nr 9. - Dobra dziewczynka. Wynoś się stamtąd.
- Widzi mnie. - Wynoś się stamtąd!
Proszę, obudź się.
W konfrontacji z najgorszymi koszmarami jest kilka opcji.
Walczyć...
lub płynąć z prądem.
Liczymy na siłę, aby móc się przeciwstawić naszym strachom,
ale czasem, mimowolnie, uciekamy.
Co, jeśli koszmar nas goni?
Gdzie wtedy moglibyśmy się schować?
- Kiedy się obudzi? - Nie wiem, jest rozpalona.
- Musimy ją zabrać do szpitala. - Żaden szpital nie jest na to przygotowany.
Myślisz, że mój ojciec jej to zrobił?
W jej koszmarze?
Użyła zdolności, aby go dla ciebie znaleźć...
i widzisz, jak skończyła.
Tak się bała...
- Nie powinienem jej o to prosić. - Nie, nie powinieneś.
- Ale teraz wiesz, gdzie jest. - Nie mogę jej teraz zostawić.
Musisz. Jeśli twój ojciec jej coś zrobił, musisz się dowiedzieć co i jak to zakończyć.
Masz adres w Filadelfii. Widziała nawet jego drzwi.
- Nie widziałem go od 25 lat. - Molly przeszła dla ciebie najgorszy koszmar.
Zrób to samo dla niej. Znajdź go.
Ja z nią zostanę i zrobię wszystko, co w mojej mocy.
Nawet nie wiem, z czym mamy do czynienia. Dlaczego jest na tym zdjęciu?
Angela Petrelli.
Ona go zna.
Wszystko będzie dobrze.
Obiecuję.
Właśnie miałam zamykać i przyszedł ten gość.
Wepchał się, wymachiwał bronią i potem przeleciał przez tę szybę.
Uderzyłaś uzbrojonego mężczyznę?
Na to wygląda. Chyba go kopnęłam...
Nie wiem, to stało się tak szybko.
To on?
Nazywa się Lonny Stills. Jest członkiem lokalnego gangu.
W tym miesiącu połączono go już z trzema napadami na bary.
Jak już mówiłam, wszystko wydaje się niewyraźne.
Wiem, że nie chcesz kablować, to niebezpieczne,
ale abym mógł go ściągnąć z ulicy,
ktoś musi się przełamać i go zidentyfikować. Być bohaterem.
Przykro mi. Nie mogę tego zrobić.
Nie mogę pomóc okolicy, która nie chce pomóc sama sobie.
Zadzwoń, jeśli zmienisz zdanie.
Już zamykasz?
Jest środek popołudnia.
Muszę sobie zrobić przerwę.
Mógłbym do tego przywyknąć.
Jasne, koleś strzelający z ręki tysiącem woltów...
ustatkowujący się w pubie w Cork.
Nie wiem, czy to do ciebie pasuje.
Czemu nie?
Peter, to, że nie pamiętasz swojej przeszłości nie oznacza, że jej nie masz.
Nie jesteś ciekaw kim jesteś i skąd pochodzisz?
Widziałaś, co potrafię zrobić.
Jest we mnie coś, czego nie mogę kontrolować.
Wiem, jakim jesteś człowiekiem. Nawet jeśli ty tego nie wiesz.
Jest w tobie coś dobrego.
I założę się, że to, co jest w tym pudełku, powie ci to samo.
A to nie ty mówiłaś, żebym do niego nie patrzył?
Powiedziałam to tylko dlatego, że jeszcze mnie nie pocałowałeś.
Więc teraz, kiedy mamy to za sobą, skończyłaś ze mną?
Już prawie.
Tak czy siak, ktoś będzie szukał takiego przystojniaczka.
Znajomi, dziewczyna...
Niech szukają.
Tak jak mówiłem. Nie znajdziesz go tam.
Jesteś pewien, że to był on?
Tak.
Znaleźliśmy go skutego tam kilka dni temu.
Biedny dureń. Nie wiedział, skąd się tam wziął,
ani nawet jak się nazywa.
Wiesz, gdzie jest teraz?
Zależy. Kto pyta?
Tylko ja.
Pracuję dla firmy, której zależy, aby trzymać go z dala od kłopotów.
Peter jest... niebezpieczny.
Tego nie musisz mi mówić.
Jest w mieście, w miejscu zwanym Wandering Rock Pub.
Jeśli jest taki niebezpieczny, słonko, to czemu wysłali tylko taką małą dziewczynkę?
Potrafię o siebie zadbać...
.::Grupa Hatak - Hatak.pl::. .::Napisy24.pl::.
Tłumaczenie: Animol, JediAdam
.::Grupa Hatak - Hatak.pl::. .::Napisy24.pl::.
ROZDZIAŁ CZWARTY "WALCZ LUB PŁYŃ Z PRĄDEM"
Zabierz ją do celi.
Co to za przesłuchiwanie mojej matki beze mnie?
Spokojnie. Nic mi nie powiedziała.
To oczywiste. Oni się chronią nawzajem.
Moja matka nie jest mordercą.
Nie będę patrzył, jak siedzi w więzieniu za coś, czego nie zrobiła.
Ja też. Dlatego jadę do Filadelfii.
Zobaczę się z ojcem i wszystko rozpracuję.
- Pojadę z tobą. - Nie.
Nie jesteś gliną.
Domyślam się, że to nie jest oficjalna sprawa policji.
Więc jeśli tam będę, to nie zrobi żadnej różnicy,
bo oficjalnie ciebie też nie będzie.
Nie rozumiesz, chodzi o Molly. Mój ojciec jej coś zrobił, jest w tarapatach.
- Jak to jej coś zrobił? - Chodź.
Co zrobił?
Jakoś dostał się do jej głowy.
Nie wiem jak, ale to wszystko jest ze sobą połączone. Kaito, twoja matka...
Może być niebezpiecznie.
Umiem o siebie zadbać.
Słuchaj, muszę to zrobić.
Pozwól mi ze sobą pojechać.
Dobra. Pewnie i tak pójdzie szybciej.
Wiesz, bo możesz...
- Nie jestem transportowcem... - Daj spokój.
Muszę z nim porozmawiać.
Na osobności.
Powiedz mu to co mi.
Pewna amerykańska dziewczyna...
pytała chłopaków w dokach o pewien konkretny statek i kontener.
- Powiedziała, czego szuka? - Tak. Ciebie.
Bez obaw. Chyba mogę pomóc.
To moja sprawa.
Nie po tym, co przed chwilą widziałem między tobą i moją siostrą.
Zależy ci na niej, prawda?
Teraz jest jedyną rzeczą w moim życiu, która ma dla mnie znaczenie.
Caitlin ma mieszkanie na wzgórzu.
Idź tam i czekaj na mój telefon.
Zajmę się twoją znajomą.
Sam sobie poradzę.
Nie wątpię.
Widziałem, co potrafisz.
Ale teraz jesteś dla mnie ważny.
Jakaś mała blondynka mnie nie odstraszy.
Idź.
I nie mów o tym nic Caitlin.
Będzie się tylko zamartwiać.
Monica.
No i?
No i co?
Powiesz mi, o co chodziło?
Nie chciałam, żeby jakiś zbir szukał zemsty,
więc powiedziałam, że go nie poznaję.
Nie o to chodzi.
Mówię o tym latającym kopie w stylu karate.
To...
Pan Lamont powiedział, że nigdy nie widział czegoś takiego.
Jak to zrobiłaś?
A co ważniejsze, dlaczego to zrobiłaś?
Nie wiem.
Nic już nie wiem.
To nie ma sensu.
Gdzie się nauczyłaś...
Chyba...
Chyba z telewizji.
Coś się ze mną dzieje, Camille.
Moje ciało robi rzeczy...
zanim mój mózg w ogóle orientuje się, co się dzieje.
Ta wczorajsza sprawa z pomidorem.
Teraz to.
To jak...
Jak co?
Powinnam być kimś, Camille.
Pierwszą osobą w mojej rodzinie, która pójdzie do college’u.
A teraz spójrz na mnie.
Wiesz co? Nieważne.
Jestem tu od nocy.
Idę do domu to przespać.
Monica.
Wszystko będzie dobrze.
Dobrze?
Tak.
Mam nadzieję.
Dobra, to tu. Molly powiedziała, że tu go znajdziemy.
Jaki dokładnie masz plan?
Nie jestem pewien.
Nie jesteś pewien?
Zranił twoją dziewczynkę.
Przeraził moją matkę.
Lepiej bądź pewny. Wyjmuj broń.
Dalej.
Hej.
Wszystko dobrze?
Kiedy miałem 13 lat, mój ojciec nas zostawił.
Nie rozmawiałem ani nie widziałem się z nim.
Pół życia zastanawiałem się, co mu powiem, jeśli będę miał okazję,
a teraz nawet nie potrafię zapukać.
Nie ma za co.
Parkman, to nie zlot rodzinny.
Wiem.
Dziś nie jest twoim ojcem. Jest podejrzanym.
Wyjmuj broń.
Policja! Otwierać!
Coście za dwaj?
Spytałem, coście za dwaj!
Odłóż broń i powiem.
Parkman.
Matt?
Mój Boże...
Co ty tu robisz?
Odłóż broń.
Nie, dopóki nie powiesz, co tu robisz, u licha!
Chcę wiedzieć, co robisz w snach Molly Walker.
Czyich?
I co wiesz o morderstwie Kaito Nakamury.
I skoro jesteśmy w temacie, dlaczego Angela Petrelli cię chroni?
Czekaj! Co ty, glina jesteś?
W tym momencie nie, więc lepiej zacznij gadać.
Wszystko dobrze.
Wszystko ci się pomieszało.
Więc dlaczego wymachujesz strzelbą?
Z powodu tego...
na biurku.
Mnie też zabiją.
Opowiedz mi o Molly Walker. Widziała ten znak.
Widziała ciebie.
- Nazywa cię Człowiekiem Koszmarem. - Szuka mnie.
Tak, zobaczyła, że też na nią patrzysz i teraz nie może się obudzić.
Więc cokolwiek zrobiłeś, cofnij to.
Przykro mi, chronię się.
Chronisz przed kim?
Którym jej dzieckiem jesteś?
Jesteś politykiem, tak?
Moja matka siedzi w więzieniu za morderstwo Kaito Nakamury.
Oboje otrzymali podobne groźby.
Obie na podstawie tego samego zdjęcia.
Wszyscy jesteście połączeni.
Twoi rodzice, Kaito...
Linderman, ja...
znaleźliśmy się lata temu.
Myśleliśmy, że możemy pomóc ludziom.
Ocalić świat.
Jedyne, co kiedykolwiek chciałeś ocalić, to własne dupsko.
Wciąż jesteś o to zły, Matt?
Lepiej się czujesz? Skucie własnego ojca sprawia ci przyjemność?
Tak, zaczyna.
To strata czasu.
Przeczytaj jego myśli i spadajmy stąd.
Co powiedziałeś?
Potrafisz czytać w myślach?
Tak?
Śmiało.
Dajesz.
Boże!
Boli, prawda?
Skąd to wiesz?
Też czytasz w myślach?
Widzisz, Matt... Ja i ty...
wcale się od siebie nie różnimy.
No, zdejmij mi kajdanki.
Powiem ci wszystko, co wiem.
Obiecuję.
Czyż to nie wspaniałe?
Znowu mamy w domu muzyka.
Nikt tego nie dotykał od śmierci mojej mamy.
Przepraszam. Nana powiedziała, że mogę, ale...
Tak, nie ma sprawy.
Graj dalej.
Musisz tęsknić za mamą.
Tak, zgadza się.
Ja za swoją też.
Jestem pewna, że wszystko z nią dobrze.
I też za tobą tęskni.
Nawet mi nie powiedziała, gdzie będzie.
Pamiętaj, że jej na tobie zależy.
Wiem, że nowe rzeczy mogą być straszne.
Moja mama zawsze powtarzała...
Bóg nie daje nam niczego, z czym byśmy sobie nie poradzili.
Też grasz na pianinie?
Nie. Nie uczyłam się.
Jeśli nie umiesz, to co to było?
Tak?
Godzinami próbuję się do ciebie dodzwonić. Gdzie byłeś?
Jestem w pracy, a co?
Chodzi o Molly.
Nie budzi się, a jej stan się pogarsza.
Kończą mi się opcje.
Zabierz ją do szpitala.
I co mam powiedzieć?
Że utknęła w koszmarze?
Zabieram ją do firmy.
Chyba żartujesz.
To z nimi walczymy.
Molly nie wytrzyma. Nie tu.
To jedyni ludzie, którzy mogą zrozumieć, co jej jest.
Nie rób tego.
W momencie, kiedy powierzysz im to, na czym ci najbardziej zależy,
będą cię mieć.
Nie zapomnij, po której jesteś stronie.
Jestem po jej stronie.
Dobra, musisz nam powiedzieć wszystko.
O każdym przestępstwie. O każdym, z kim pracowałeś.
Wszystko.
Tak mi przykro.
Tak mi przykro, że odszedłem. Nie było mi łatwo.
Przestań.
Muszę to powiedzieć.
Kiedy zorientowałem się, że potrafię czytać w myślach, to była pokusa. Byłem słaby.
Wykorzystywałem ludzi. Byłem draniem.
Ty...
Gliniarz.
Jestem taki dumny.
Nie musisz być dumny. Odpowiedz na pytania.
Powiedziałeś, że próbowaliście ocalić świat.
Jak?
Te dary wzięły się z nikąd.
Znaleźliśmy się, jakbyśmy byli jakoś połączeni.
Myśleliśmy, że jesteśmy niezwyciężeni.
Kilku z nas wzięło to sobie do serca. Zaczęli robić co im się podobało.
Zrobiłem co mogłem, aby ich powstrzymać.
Na przykład?
To, co możemy robić, ja i ty...
Czytanie w myślach to tylko początek.
Potem można coraz więcej.
Na przykład co?
Nie potrafię wyjaśnić.
Czekaj...
Mam coś, co mogę ci pokazać.
Mi to pomogło zrozumieć.
Mam kupę starych gratów.
Są tam.
No chodź.
Matt?
Matt!
Tato?
Co się dzieje?
Co tu się dzieje?
Gdzie jestem?
To niemożliwe.
Ocaliliśmy miasto.
Wypuść mnie! To pomyłka!
Nie powinienem tu być!
Tak, nikt nie powinien.
Miłych snów.
ANDO MASAHASHI TOKIO, JAPONIA
Niesamowite.
Atrament i pergamin są autentyczne.
Skąd je masz?
Zostawił mi je mój znajomy.
Te zwoje są bardziej zniszczone.
Muszę wiedzieć, co na nich jest.
Proszę, pomoże mi pan?
Być pierwszym, które je przeczyta...
Chyba mogę ci pomóc.
Dziękuję, proszę pana.
No i już.
Spójrzmy.
Drogi Ando...
To popularne imię.
Drogi Ando,
nie mogę uwierzyć, że pomagam legendarnemu Takezo Kensei...
ukończyć próby, o których czytałem jako dziecko...
Walczyć ze "Złymi Roninami", wspinać się na "Zamarznięty Wodospad",
odnaleźć "Pojedynczą Szkarłatną Piwonię".
Każda próba przybliżająca nas do uratowania ojca Yaeko...
...to jak życie w opowiadaniu.
Jeszcze tylko jedna męczarnia.
Macie to?
Ostateczna mapa do obozu Białobrodego?
Feudalna Japonia 1671 rok
Teraz możemy odnaleźć Białobrodego...
i uratować twojego ojca.
Wszystko szło zgodnie z planem.
Ratunek... i kwitnąca miłość...
pomiędzy Kensei i Yaeko.
Monica.
Chyba wiem, co się stało z pianinem.
Co mogę powiedzieć. Chyba jestem muzycznym geniuszem.
Albo coś innego.
Słuchaj.
Ostatnie dni były dla mnie ciężkie.
W zasadzie to parę ostatnich lat, więc...
chyba zrobię sobie długą drzemkę i to prześpię.
Monica.
Pamiętasz, jak wczoraj mówiłem, że potrafię uruchomić płatną telewizję?
Tak.
Kłamałem.
Jak...?
Jak ty...?
Myślę, że to jest w naszej rodzinie.
To znaczy...
może nie do końca takie coś jak u mnie.
Ale...
Mój tata potrafił przechodzić przez ściany.
DL?
Tak.
A moja mama...
Nawet nie będę zaczynać o mojej mamie.
Ale...
Ale z tobą dzieje się coś takiego.
Komiks?
Tak.
To jest St. Joan.
Jest imitatorką.
Czym?
Naśladowczynią.
Cokolwiek zobaczy, może to zrobić.
Tak jak ty zrobiłaś z pianinem.
Naśladowczyni.
Spójrz na to.
Nie powinnam wiedzieć, jak to zrobić.
Widziałam to w TV.
O mój Boże.
Skoro to naprawdę się z tobą dzieje, to może powinniśmy iść to przetestować?
Nie wiedziałem, dokąd iść.
Dokonałeś właściwego wyboru.
Zrobimy wszystko, co możemy dla Molly.
W międzyczasie..
mam kogoś innego, kto nas potrzebuje.
I chcemy, abyś ją przyprowadził.
- Wysyłacie mnie w teren? - Tak.
Molly mnie tutaj potrzebuje.
Nie, nie.
Molly jest tutaj naszym głównym priorytetem,
ale potrzebujemy, abyś był tam i wykonywał dobrą robotę, pomagając takim jak ona.
I...
przyda ci się to.
Tak pomagacie ludziom?
Paraliżując ich?
To tylko standardowa procedura, aby upewnić się, że wszyscy będą bezpieczni.
Wielu, których napotykamy, nie kontroluje swoich zdolności.
Zaufaj mi.
Łatwiej prosić o wybaczenie, niż o pozwolenie.
Co, do diabła, się tu dzieje?
Chcesz spróbować czegoś naprawdę fajnego, jak kick flip?
Wsad?
Cóż...
zawsze byłam kiepska w double dutch.
Chcesz coś, panienko?
Tak, chcę wskoczyć.
I nie nazywaj mnie panienką.
To niewiele.
Śpię w pubie, pamiętasz?
Malujesz?
Cóż, robię to dla relaksu.
Są niesamowite.
Masz talent.
To dlatego mnie porwałeś?
Aby móc przejrzeć moje rzeczy?
Nie zaczynaj mnie mniej lubić, skoro znasz już tajemnicę.
Ja po prostu... chciałem zobaczyć, gdzie mieszkasz.
Położyć się może na prawdziwym łóżku.
Nikt cię nie powstrzymuje.
Na co się patrzysz?
Na nic.
Więc o czym myślisz?
Miałaś rację.
Cokolwiek to było,
kimkolwiek jestem...
muszę stawić temu czoło.
Nic, co znajdę w tym pudełku,
nie zmieni niczego.
Jakiekolwiek moje życie było wcześniej,
to jest miejsce, gdzie teraz chcę być.
Z tobą, dobrze?
Dobrze.
To do dzieła.
Peter Petrelli?
Jestem z Nowego Jorku.
Wygląda na to, że wyjeżdżałeś.
To jest bilet z Nowego Jorku do Montrealu.
Kto to?
Chciałbym wiedzieć.
Nic z tego nie mówi mi, jak się tutaj dostałem.
Co mam zrobić.
Co jest?
Peter?
O mój Boże, Peter!
Wiesz, nigdy wcześniej nie byłam w irlandzkim pubie.
Macie haggis?
To w Szkocji, kochaneczko.
Mamy mięso duszone, mięśnie...
i mięso duszone.
Ale zamykam.
Cóż...
Miałam nadzieję, że mi pomożesz.
Szukam pewnego gościa.
Najlepiej szukać po meczu piłki nożnej.
Ludziska nie patrzą na nic.
Zdolni do wszystkiego.
Nazywa się Peter Petrelli.
Nigdy wcześniej go nie widziałem.
Nigdy wcześniej nie widziałeś?
Nie.
Fajnie, dzięki.
Chodzi o to,
że gadałam z ludźmi z doków.
Powiedzieli, że go tu widzieli.
Nie wiem, co ci powiedzieć.
Więc albo ty kłamiesz,
albo ci wszyscy ludzie kłamią.
Ciężko stwierdzić, kto kłamie, wiesz?
Tak jak powiedziałem...
Nie znam tego Petera.
Może być?
Chyba tak.
Przykro mi, że nie mogłem pomóc.
Tak.
Mi też.
Przestraszyłaś nas.
Przepraszam za wcześniej.
Czuję się już lepiej.
Dziękuję.
Wiedzieliśmy, że to nie będzie łatwe.
Zaburzenie osobowości to straszne schorzenie,
ale sprawimy, że znów będziesz zdrowa.
Obiecuję.
Dziękuję.
Wydostanę cię stąd.
Nie mogę odejść.
Niki, jesteś więźniem.
Nie jestem.
Przyszłam tu z własnej woli.
Oddałam mojego syna, aby tu być.
Jestem chora.
Nie sądziłam, że ktokolwiek może zrozumieć moje problemy.
To, co zrobiłam.
Do czego jestem zdolna.
To są jedyni ludzie, którzy mogą mi pomóc.
Nathan.
Peter?
Peter!
Peter, wiedziałem.
Wiedziałem, że możesz przeż...
To ty.
Nie uciekniesz ode mnie, Nathan.
Tu leży dziecko.
Hej, musicie stąd zabrać to dziecko!
Hej!
Janice?
Co tu robisz?
Czy to...
Janice... czy to moje dziecko?
Powiedziałaś, że ja nie byłem ojcem.
Ale ty czytasz w myślach.
Spojrzałeś w mój umysł i widziałeś prawdę,
ale i tak odszedłeś.
Nie.
Nie, nie wiedziałem.
Zostawiłeś go.
Tak jak zostawił cię twój ojciec.
Tak jak zostawisz Molly.
Nie, nie, Janice.
Janice! Hej!
Nie jesteś bohaterem.
Wszyscy przez ciebie nie żyją.
- Musimy to powstrzymać. - Nie możesz.
Nie chcesz odkupienia.
Chcesz ignorancji.
Przejdźmy za krawędź.
Nic nie poczujesz.
Nigdy nic nie czujesz.
Nie znasz mnie.
Ja jestem tobą.
Przestań, Nathan!
Nathan, obudź się!
Nathan...obudź się.
Nathan, obudź się!
Obudź się!
Co się stało?
Teraz wiemy, dlaczego Molly nazywa go Człowiekiem Koszmarem.
Zatrzymałeś to.
Jak to zrobiłeś?
Nie wiem.
Poszedł sobie.
Czego szukasz?
Nie wiemy, dokąd poszedł.
Dlaczego to robi. Coś, co...
Aby co zrobić?
Wiedziałem, że to było oszustwo. Wiedziałem, że nie mogłem mu ufać.
Chyba wiem, dokąd zmierza.
To Bob.
Jest jednym z nich.
Prowadzi Firmę.
Już niedługo.
Wygląda na to, że jest następny.
Więc byliśmy w drodze, aby dorwać Białobrodego...
i uratować ojca Yaeko. Historia znów była na swoich torach...
Ale bitwa z Białobrodym na chwilę zatrzyma miłość.
Według mapy,
obóz Białobrodego jest za tym grzbietem.
Zatem powinniśmy tutaj zostawić Yaeko.
Yaeko, proszę, zostań tutaj.
Dla swojego bezpieczeństwa.
Mój ojciec dobrze mnie nauczył władania mieczem.
Nie zostanę z tyłu.
Będę walczyć wraz z wami, aby go uratować.
Jak sobie życzysz... ukochana.
Razem pokonamy Białobrodego.
Jak tylko pokonamy jego całą armię.
Tak, Ando. Dziś zaatakujemy.
Nasza trójka przeciwko armii. Obawiam się...
Czego się obawia?
Co dalej?
Nie mogę przeczytać kolejnych słów!
Te wciąż są za bardzo uszkodzone.
Potrzebuję więcej czasu. Przykro mi.
Ale muszę wiedzieć, co będzie potem.
Z tą armią!
Z Yaeko!
Czy Hiro przeżyje?
Skąd mam wiedzieć?
To jest niesamowite.
Tak.
Wiem.
Ale jak sądzisz, co to wszystko oznacza?
Posiadanie tych mocy?
Myślę, że to oznacza, że jesteśmy wyjątkowi.
Ale dlaczego?
Chodzi mi o to, że cały czas modliłam się do Boga,
aby wskazał mi kierunek.
Aby pokazał mi, co mam zrobić ze swoim życiem.
Z wszystkich rzeczy, które mógł mi dać...
Może coś mamy z nimi zrobić.
Chciałabym wiedzieć co.
Już długo po twojej godzinie spania.
Hej, to nasza mała tajemnica.
Prawda?
Dobrze.
Wiem, że na początku jest strasznie,
ale to coś dobrego.
Obiecuję.
Ja po prostu szukam odpowiedzi.
Tylko tyle.
- Monica Dawson? - Tak.
Jestem doktor Mohinder Suresh.
Mogę?
W czym mogę pomóc?
Jestem pewien, że masz dużo pytań,
w sprawie tego, co się z tobą dzieje.
Ja mam trochę odpowiedzi.
Cześć, tak, nic mi nie jest.
Pogoda mogła być lepsza.
Nie, jeszcze nie, ale zrobię to.
Jest tutaj.
Musiałam trochę improwizować, ale...
Nie, chodzi mi o to, że musiała użyć trochę...
perswazji, tylko tyle.
Na...
Nie, to był jakiś typek.
I...
W porządku, zabiłam go, dobrze?
Co to za wielkie halo?
O co ci chodzi?
Teraz?
To moje zadanie.
I prawie go mam.
A jeśli obiecam nie...
Dobrze.
Wrócę teraz do domu.
Przepraszam, tatusiu.
To się nie powtórzy.
Co się stało?
Nie wiem.
Wygląda na to, że też jesteś artystą geniuszem.
Ja to namalowałem? Jak?
Jak strzelasz błyskawicami z rąk?
Wiem tyle, że twoje oczy się wywróciły, i nie można było cię powstrzymać.
Póki nie pojawiło się to.
Czy to my?
Nie wiem, może.
Jak myślisz, co to jest?
Kościół?
Nazwy ulic są po francusku.
To może być Montreal.
Jak na bilecie lotniczym.
Halo?
Co?
Ricky? Ricky!
O mój Boże, Ricky!
Ricky!
Spójrz na mnie, spójrz na mnie.
Hej, to moja wina. Dobrze? Szukali mnie.
Nie, nie, nie...
Ricky...
Znajdę ich, dobrze?
Znajdę ich.
Nie mogę się już ukrywać.
Nie mogę się ukrywać.
Ciąg dalszy nastąpi...